دفترچه خاطرات

khaterat-negar — Wed, 23 Dec 2009 14:32:53 GMT

سلام... واز که چقدر خسته م ... تازه از قزوین رسیدم...کارامم انجام نشد خستگیم تو تنم موند...آخه این چه دانشگاهیه من رفتم!!! از دیروز سیستماشون خراب بوده... واسه همین امضای امور مالی و کتابخونه(واسه تسویه حساب) موند...

وای اوضاعم خیلی گره خورده...از یه طرف بهم زنگ زدن که اگه گواهی موقت تحصیلیت رو نیاری کارت می مونه از این طرفم اوضاع دانشگاه اینجوریه... حالا دوشنبه یا سه شنبه باید برم باز... اگه سیستما تا اون موقع درست شده باشه که گواهیم رو شنبه ی هفته ی بعد می دن اگه نه هم که.... از طرف دیگه م مدیر عامل شرکت عوض شده...معلوم نیست اینم با استخدام من موافقت کنه یا نه...

خدایا آخه چرا اینقدر گره و پیچ تو کارم افتاده... کاش دوشنبه که برم دانشگاه همه چیز حل بشه و برگه رو بدم و شنبه گواهیم رو بدن... کاش زودتر تکلیف کارم معلوم بشه...ذهنم یه کمی آروم بگیره...

چقدر به آرامش ذهن و فکر احتیاج دارم... این مدت خیلی فشار روم بوده... ایشاالله که هر چی زودتر استخدام بشم و فکرم راحت بشه...

خیلی اتفاقا افتاده که بخوام واست تعریف کنم اما اصلا حس نوشتن نیست... دفعه ی دیگه جبران می کنم مواظب خودت باش

khaterat-negar — Fri, 18 Dec 2009 11:10:24 GMT

مــــــــن پست پیش رو تکذیب می کنم حالم خیلی هم خوبه...اصلا هم نمی خوام اینترنت رو محدودش کنم... خدایا شکرت که من حالم خوبه

khaterat-negar — Thu, 17 Dec 2009 11:29:18 GMT

سلام... یه مدتی میخوام از دنیای مجازی دور باشم... برم توی تنهایی خودم و خود گم شده م رو پیداش کنم... من حتما یه مشکلی دارم و یه جای کارم می لنگه که تا از چیزی ناراحت می شم و چیزی بر خلاف میلم اتفاق می افته این حالت بهم دست میده!... باید مشکل رو پیداش بکنم...

این که نمی شه تا یه چیزی پیش میاد که برخلاف میل منه اینجوری بشم! من درستش می کنم.. این پست قهوه ای بود نه مشکی یعنی من امید دارم که دوباره رنگیش بکنم...

من چه قدر به رنگا ارادت دارم... مامان اینا چند وقته دارن دنبال خونه می گردن..آخه من نمی دونم خونه می خوان چیکار یه ماشین بگیرن بدن به این دختر گلشون کلی خوشحالش کنن

دیروز منم باهاشون رفتم...یه ساختمون ۵ طبقه بود...طبقه پنجم...تقربیا آخرای کوهسار...جاش خیلی خوب نبود اما از پنجره اتاقش که نگاه می کردی فقط کوه می دیدی با آسمون...پنجره ش خوراک من بودخیلی خوشگل بود... می خواستم بگم مامان این رو خریدیم خودمونم بیایم اینجا ...که در کل با خریدش موافقت نشد

من اگه وقتی ازدواج کنم توی شرایط ازدواجم می نویسم پنجره های خونمون باید رو به آسمون و کوه باشهو جلوش هیچ ساختمونی نباشه

همه می گن حق طلاق و حذانت( همون نگه داری بچه بعد طلاق دیکته ش رو یادم نمیاد) باید باهاشون باشه...شرط من رو ببین توروخدا تکه به خدا

اوه راستی فردا میدترم دارم...کلاس زبان... حس و حال خوندن نیست واسه فردا باید یه نامه می نوشتیم برای یه دوست اینرنتی که خارجه ایرانه..منم به بردپیت نامه نوشتم دعوتش کردم بیاد ایران به نظرت یعنی قبول می کنه بیاد اینجا

دیروز و پریروز می خواستم یه جوری سرم رو گرم کنم گفتم برم چت روم ببینم چقدر عوض شده..چشت روز بد نبینه...افتضاح بود...اگه یه ساعت اونجا می موندی و شرافتت رو حفظ می کردی شاهکار کرده بودی

اما جدای از شوخی واقعا ناراحت شدم...آخرین باری که رفتم رووم ۴ یا ۵ سال پیش بود... اون موقع ها خیلی بهتر بود...اما الان واقعا تاسف آوره

خودفروشی اینرنتی به خاطر شارژ ایرانسل!!!!!...آخه یعنی چـــــــــــــی!!! اون زمانا هر کسی وب کم نداشت... اما الان همه دارن و نمی دونن ازش چه جوری باید استفاده کرد!!!! واقعا خجالت آوره....

آخی یادش بخیر...اولین چتی که کردم اول دبیرستان بودم...اون موقع هنوز یاهو مسنجر شناخته شده نبود... چند ماه بعدش تازه یاهو مسنجر اومد توی کار یادمه یه سایتی بود ایران نویگیت...اونجا چندتا رووم با نمک داشت... جو چت اون موقع ها با چیزی که الان هست از زمین تا آسمون فرق داشت...

کلا جامعه ...آدما همشون با اون زمان کلی فرق کردن... شاید منم فرق کرده باشم...

خلاصه که می خوام اینرنت رو خیلی محدودش کنم... اما قول میدم تنهات نذارم..خودمم بدون تو دووم نمیارم...آخه اونوقت واسه کی حرف بزنم و آروم شم؟...فقط کاشکی توهم می تونستی حرف بزنی...وقتی سرت رو خیلی خیلی درد میارم بگـی نگــــــــار بسه دیگه

خوووب دیگه برم یه کمی واسه فردا بخونم...تا دفعه ی دیگه بای

khaterat-negar — Sun, 13 Dec 2009 20:09:23 GMT

سلام...شبت بخیر... بازم منم همونی که تنها محرم حرفاش تویی..همونی که وقتی هر اتفاقی می افته می خواد زودی بیاد پیشت و بنویسه...بنویسه تا آروم بشه...وقتی که خوشحاله میاد و باهات حرف می زنه تا خوشحالیش رو واسه همیشه تو خودت نگه داری و خوشحالیش رو بروز بده...

امشب بابک و ساناز با یه جعبه کیک اومدن خونه....اگه گفتی شیرینی واسه چی بود؟...حدس بزن... مـــــــــــن دارم عمــــــــــــــــــــه می شم...

ای جانم یه نی نی کوچولو قراره پاش رو بذاره تو خونواده مون.. سر ارشیا اینقدر ذوق زده نشدم... آخه خیلی بچه بودم...نمی فهمیدم عمه شدن یعنی چی...وای بابک می شه بابا...ساناز مامان...منم عمه...

خیلی خوشحال شدم...ایشاالله که یه بچه ی سالم و خوشگل و خوش بخت و اقبال رو خدا بهشون بده... ساناز الان تقریبا یه ماهشه...بچه شون مثل عمه ش شهریوری میشه...

خیلی حرف توی دلم دارم اما نمی تونم به زبون بیارمشون... زبونم نمی چرخه که تعریف کنم...

دلم می خواد قصه بگم... قصه ی یه دخترک... که تنهای تنها نشسته بود... با خودش گذشته ش رو مرور می کرد...

یکی بود یکی نبود

یه دختری از جنس نور

از جنس لطافت اقاقیا

توی دنیا زندونی بود

زندونیه زندان تن

دلش می خواست پر بکشه

بره اون دور دورا

توی اوج آسمونا

پیش خدا

خسته بودش از تنهایی

از بودن تو این زمین

میون آدمایی

که هیچ وقت و هیچ زمان

پر نکردن تنهایی ش رو

نفهمیدن دردش چیه

این غم ته نگاش

از برای چی و واسه ی چیه

دختر قصه ی ما

تنها بودش

اما بدون هیچ توقعی

از کسی یا نفری

تنهایی آزارش میداد

اما از ترس له شدن

له شدنه احساساتش

تنهایی رو ترجیح میداد...

خیلی شبا

می رفت کنار پنجره

رو به ستاره ها فرشته ها

نگاش به آسمون

حتی گاهی گریه می کرد...

تو خلوت و سکوت شب

شده بود اون سکوت شکن

دلش زود می گرفت

احساسات لطیف اون

طاقت خوردن ضربه ی تیشه نداشت

آره اون خوب می دونه

همین ضربه ها اونو قشنگش می کنه

مثل یه الماس می کنه

اما خوب سخت بودش واسش...

تحمل اون همه درد...

یکی از همین شبا

شاید دیشب

پریشبا

رفتش بازم توی خیالش

اون پیش خدا

گفتش که ای خدا

خسته شدم از آدما

من لیاقت این دل رو ندارم

می خوام که پسش بدم

پسش که نه

می خوام که امانتت رو امانت بت بدم

تا یه روزی

وقتی که دیدی لایقم

پسم بدی...

وقتی که دیدی می تونم احساسش رو

گرمی و محبت و عشق و علاقه ش رو

درست خرجش بکنم...

وقتی که دخترک برمی گشتش به عقب

خیلی غصه می خورد

خیلی ناراحت می شد

به آمایی که اومدن تو زندگیش

به نحوه ی رفتنشون...

اما تجربه هاش

یکمی آرومش می کرد

خلاصه که این دختر قصه ی ما تصمیم گرفت...تصمیم گرفت خودش هیچ هیجانی رو بوجود نیاره... تصمیم گرفت همین جوری بدون فکر به هم نفس زندگیش رو ادامه بده... چون از خدا خواسته بود و مطمئن بود خدا خواسته ش رو بی جواب نمیذاره... وقتی که وقتش برسه خدا اون آدم رو سر راهش قرار می ده... پس خودش دیگه هیچ اقدامی نمی کنه... زندگیش رو خیلی عادی و بدون فکر به این جای خالی ادامه میده...تا وقت پر شدن این جای خالی برسه...

راســـتی چند شب پیش یه خواب خیلی بد دیدم... تعبیرش این بود...ببخش تا بخشیده بشی... راستش رو بخوای ... واسم خیلی سخت بود بخشیدن... کلی با خودم کلنجار رفتم... آخرم دیدم نبخشیدن خودم رو آزار میده فقط... منم هم خودم رو راحت کردم..هم بخشیدم تا خدا منم ببخشه... شاید منم اگه توی شرایط اون بودم همین برخورد رو داشتم شایدم بدتر...

حس و حال نوشتن نیست... تا دفعه ی دیگه بای

khaterat-negar — Thu, 10 Dec 2009 10:17:18 GMT

واااااای نــــــــــــــــــــــــــــــــــه...اون همه حرف زده بودم با یه هنگ کامپیوتر همش پرید نزدیک یک ساعت داشتم می نوشتم...خدا بهت رحم کرد شایدم از بس که من حرف می زنم تو نفرینم کردی

راسش رو بخوای انگیزه نوشتنم پرید... از اینکه گواهینامه م رو گرفتم و گندی که تو گزینش زدم و یه خورده چیزای دیگه نوشته بودم...آره گزینش!! خلاصه بعد از قرنی زنگ زدن که ۵شنبه یعنی امروز برم واسه گزینش! منم دیشب تا تونستم اطلاعات دینیم رو بردم بالا...اما اصلا نرفت تو فاز دین همش سیاسی پرسید منم نمی دونم چرا زبونم نمی چرخید خالی ببندم... گفت راهپیمایی رفتی؟ من گفتم نه گفت آرایش می کنی؟ گفتم کم..نه گفتم نه!! گفت نظرت راجع به حجاب چیه من گفتم خوب هرکی واسه خودش یه طرز فکری داره دیگه...وااای اینا چی بود من گفتم!!! گند زدم با همه یک ساعت...یک ساعت و ربع حرف می زد با من ۲۰ ۲۵ دقیقه شد همش!!!... فکر کنم خواست از این بیشتر گند نزنم دیگه ادامه نداد اوف عجب آبروریزی میشه ردم کنن...مایه ی ننگ می شم که منم که گفتم کیا ار آشناهام اونجا کار می کنن..اونارم فکر کنم بخاطر آشنایی با من بیرون بکنن

وای خدایا نذار این آبرو ریزی بشه به خاطر صداقتم هلپ می

می خواستم بعد از بر طرف شدن فکر مشغولیه گرفتن گواهینامه ... برنامه هایی که تو سرم هست رو اجراش کنم..اما الان این فکر مشغولی واسم ایجاد شد خدا کنه زودتر تکلیف گزینش مشخص بشه من از این فکر مشغولی دربیام...وای خدایا یعنی می شه نتیجه ش مثبت باشه؟

دیروز بعد از ۴ ساعت تو سرما ایستادن خلاصه نوبت من رسید واسه امتحان رانندگی...آخرین نفر بودم من..فکر کن ۴ ساعت تو برف و تگرگ ایستادم! نشستم تو ماشین پاهام ار سرما رو کلاچ بالا پائین می پریدمثل این پیرمرد پیرزنا شده بودم که بی اختیار می لرزن... سرهنگ گرامی هم فکر کرد من از استرس دارم میلرزم...می خواست بدتر هولم کنه که خراب کنم! هی حرف می زد...داشتم از پارک در میومدم..هی گفت بپیچون فرمونو...زود باش بپیچون! آیینه رو نگاه کن بپیچون...حالا زود بود واسه پیچوندناا...داشت حواسم رو پرت می کرد...منم یهو قاطی کردم بر گشتم گفتم ششششش حواسم هست خودم...بعد یهو به خودم اومدم که چه حرفی از دهنم دراومده گفتم نگار تموم شد...با این حرفت رد شدی دیگه! شانس آوردم سرهنگه از روزای خوشش بود وگرنه.......

یادش بخیر همش با طالبیان( همون آقاهه که رانندگی یادم داد) سر و کله می زدم که من خودم حواسم هست چرا فرمونو می گیری... هر کاری می کردم می نداختم گردن اونبعد از خلاص کردن یادم می رفت بزنم دنده یک می گفتم اااا چرا دنده رو خلاص کرید؟ این که رو یک بود... دفعه ی آخری پام روی نیم کلاچ بود فکر می کردم به اندازه ی کافی آوردم بالا...اما ماشین راه نمیره...گیر داده بودم شما پاتون رو کلاچه ماشین نمی ره پاتونو بردارید گفت بابا بیا ببین من پام این وره...خوش می گذشت کلاس عملیام...

خلاصه که خدارو شکر همون بار اول قبول شدم و خلاص شدم

اما این گزینش بدجوری حالم رو گرفته هاااا... کاش هرچی زود تر معلوم بشه و کارم درست بشه...وای خدایا اگه اینجوری بشه کلی از فکر مشغولیام حل میشه...اما با اون جوابای عتیقه م بعید میدونم البته به مامان اینا نگفتم که اینقده گند زدم...تو هم به کسی نگو بین خودمون بمونه نذار کسی بفهمه که من از سیاست داشتن بویی نبردم ولی خیلی بده این موضوع باید تمرین کنم اینقده رو نباشم...سیاست چیز خوبیه اگه آدم داشته باشه...زندگی تو جامعه ی ما یعنی فقط سیاست... تو دوستی...تو رابطه خونوادگی... اما خوب من نمی تونم به اون چیزی که نیستم تظاهر کنم

اگه هم بخوام اینقده قیافم تابلو میشه که طرف می فهمه! مگه کلی تمرین کنم که اگه این رو ازم پرسیدن این رو بگم! اما بازم اگه طرف بشناستم... از رفتار و قیافم می تونه بخونه

وای خدای من!! من مثلا انگیزه م رو واسه تعریف کردن بعد از پاک شدن حرفام از دست داده بودم...حالا یکی باید جلو حرف زدنم رو بگیره

همه رو تعریف کردم که...فردا باید برم کلاس زبان! آخه من نمی دونم با خودم تو اون لحظه ی کلاس برداشتن چی فکر کردم که جمعه ساعت ۸ صبح کلاس برداشتم کلی کار داده واسه فردا منم که اصلا حس و حال انجامش رو ندارم!... برم یکمی نگاهش کنم شاید واسه انجامش انگیزه دار شدم...

خوب دیگه من برم...واسم دعا کن نتیجه گزینش مثبت باشه و استخدامم کنن...خیلی مراقب خوت باش...

khaterat-negar — Tue, 08 Dec 2009 09:35:38 GMT

سلام...بازم من اومدم...با یه سلامه داغ داغ تو این هوای سرد سردخیــلی هوا سرد شده...امسال سرما زودی اومد تو شهرمون...بر عکس پارسال...خیلی خوشحالم که دانشگاه تموم شد وگرنه منه سرمایی تو این سرما چه جوری می خواستم برم قزوین و بیام... میگن خدا اون چیزی که توان تحملش رو نداری بهت نمیدها!! اینم یکی از اونا بـــود

فردا امتحان رانندگی دارم...یه کمی آئین نامه رو خوندم تا شبم کامل می خونمش اما از چیزی که خیلی خیلی بیشتر می ترسم امتحان عملیه! استرس دارم یاد شبای امتحان افتادم من همه کارام دقیقه نودیه... واسه همینم همیشه مامانم حرس می خوره... عصر باید برم معینه چشم بشم... نمی دونم اگه بگه باید عینک بزنی واسه فردا عینک رو از کجا جور کنم...آره می دونم خودم... حق با توهست! قبلا باید این کارارو می کردم...اما خوب وقت نشد دیگهدعــــوام نکن

فوقش فردا عینک شهاب رو می زنم می رم... البته اگه بتونم با عینک اون ببینم

اهم اهم من تصمیمات عمده ای دارم که می خوام عملیشون کنم... به قول معروف می خوام یه تکونی به این زندگی که داره یک نواخت می شه بدم...چرا اینجوری نیگام می کنی.... نه بابا... حدست اشتباس ازدواج کجا بود آخه کی میاد من رو بگیره... می خوام فعالیت زندگیم رو ببرم بالا... بذار این امتحان رو بدم و قبول شم بعد میام درموردش باهات حرف می زنم...آخه من جز تو کی رو دارم که راحت باهاش حرف بزنم آره درسته کلی دوست دارم اما دنیای اونا کارای اونا کلی با من فرق داره...واسه همین فقط وقتی اینجا میام و حرف می زنم آروم می شم

راستـــــــــی...هفته پیش ۵ شنبه رفتیم خونه ی صدف...خواهرش فوت شده بود... رفتیم که یه سربهش بزنیم... من یه ۱۰ دقیقه ای بعد از بچه ها رسیدم اونجا... خوب همه حرف زده بودن و حالش رو پرسیده بودن و چه خبرو و از این حرفای حال و احوال پرسیده بودم..... منم اومدم نشستم و تسلیت گفتم...بعد یهو این کلمه ی ننگ آور چه خبر اومد تو دهنم.... به زبونش آوردم...یهو صدف حالش بد شد گفت خبـــــــره مرگ به من که رسید خبر این شد!! یهم دیدم هنگامه داره می ترکه از خنده برگشته داره منو نگاه می کنه!! منم هم شکه شدم از این جواب دندون شکن از حرکت هنگامه م خندم گرفنه بود...واسه این که نخندم چایی رو برداشتم که بخورم هنگامه م همین کارو کرد!!! ...فکر کن بعد اون حرف و اون جواب بی تفاوت در کمال خون سردی چای بنوشی(اما خوب مجبور بودم وگرنه خنده م می گرفت)....فک کن! چه خبر؟ خبر مرگاندکی سکوت...حال چای بنوشیم...خیلی ضایع بود آخه من نمی دونم اونم سوال بود اونجا من پرسیدم

دیگه می خوام بپرسم چه خبر اول مکث می کنم بعد به زبون میارمش

من برم نهار بخورو...بعدم حاضر بشم که آخرین کلاس عملیم رو برم... خوب شد یه کلاس اضافه برداشتم...وگرنه فردا چجوری بعد از ۲ هفته می خواستم بشینم پشت رل و امتحان بدم

دلم نمیاد از پیشت برم...می خوام هی حرف بزنم تازه نطقم باز شده

اما دیرم میشه...الان ساعت ۱:۱۵ نهارم نخوردم..۲ کلاس دارم...

مواظب خودت باش اگه زیاد حرف زدم سرت رو درد آوردم ببخشید اما سعی کن عادت کنی چون زیاد از این اتفاقا خواهد افتاد

پـــــــس تا یه سلام دیگه...خداحافظ

khaterat-negar — Sat, 05 Dec 2009 09:28:02 GMT

سلام صبح بخیر... تا حالا صبح نیومده بودم پیشت...حسابی تنوع شد

امروز هوا خیلی گرم شده...نه به سرمای دیروز که نمی تونستم از سرما بیام بیرون پتو..نه به دیشب که به خاطر گرما هــــــی از خواب بیدار می شدم

۴ شنبه امتحان رانندگی دارم.... اممممممم تقریبا می شه ۲ هفته که نشستم پشت ماشین!!!

حس می کنم یادم رفته..الان بشینم پشت رل نمی دونم چی کار باید بکنم!!! اما خیلی خوش گذشت وای یه دفعه واسه اولین بار منو برد تو اتوبان... منم که از سرعت بالا می ترسم... گفت بورو دنده ۴!!!.... هر چی گفتم نه فایده نداشت که!...رفتم دنده ۴....واااااااااای چشت روز بد نبینه...تازه از سرعت بالا داشت خوشم میومد که یهو یه موتوری کنار من خورد یه ماشین کناریم که یکم جلو تر بود....موتوریه پهن شد رو زمین...همین جوری داشت کشیده میشد و می چرخید رو زمین...من یهو اصلا یادم رفت که پشت فرمونم...یهو به خودم اومدم دیدم دارم موتوریه رو تماشا می کنم یه چند دقیقه ای از جلو به طور کامل غافل بودم تازه وقتی طالبیان( همون آقاییه که بهم رانندگی یاد میده خیلی باحاله..هی حرف می زنه... عشق غیبت کردنه... هر موقعه می گفت پارک دوبل بزن پارک که می کردم می گفت دنده رو خلاص کن بعد شروع می کرد به حرف زدن... حرص مامانم رو در آورده بود...می گفت این چقدر حرف می زنه... هی منو می برد سربالایی می گفت دور ۲ فرمون بزن پارک دوبل کن...اگه خاموش کنی باید بهم بستنی بدیمنم واسه اینکه بستنی ندم حواسم رو جمع می کردم که زبونم لال یه وقتی ماشین خاموش نشه...)آخ سر رشته حرف از دستم رفت....یهو به خودم اومدم دیدم طالبیان ماشین رو نگه داشته منم انگار رفتم سینما از پنجره دارم موتوریه رو تما شا می کنم....

بعد دوباره شروع به حرکت کردم...۳ دقیقه نگذشته بود...یه وانتیه یه دونه دشک عقبش بود... یهو دشکه باز شد پرت شد تو هوا و درست افتاد جلوی ماشین من... اون روز کلی شک بهم وارد شد... راست می گن آدم از هرچی بدش بیاد و بترسه سرش میاد....منم از رانندگی به خاطز همین مسائلش می ترسیدم که پامو نذاشه تو اتوبان سرم اومد

راســـــــتی سر کار گفتن بیا بیمه ت کنیم...هنوز ۱۰۰٪ نیست...اما توسلی تا همین رو هم شنید فوری یه روز زود امد گفت ببین من اینکارارو کردم...اینا مونده...حالا اگه شما تمام وقت اومدی وقتت زیاد می شه اینارم انجام بده...بابا بذار ۱۰۰٪ بشه بعد الان هنوز ۱۰٪ هم نیست!...همش میخواد کارارو پاس بده به من...خیلی از زیر کار در میره

خدا کنه این هفته قبول بشم... از هفته ی دیگه می خوام یه تنوع اساسی بدم... اگه فکر مشغولیه این امتحان از بین بره خودش کلیـــــــــــــــه...

خوب دیگه کم کم من برم... برم یه کم آئین نامه بخونم که یه وقتی اونو رد نشم امتحان بیوفته هفته ی دیگه

دوســــــــت دارم یه عالمه تا یه روز دیگه که بیام مواظب خودت باش

khaterat-negar — Fri, 04 Dec 2009 18:48:33 GMT

سلام بازم من اومدم....اوووووف چقدر اینجا گرد و خاک نشسته... من ازت معذرت می خوام...خیلی بی معرفتم...تو رو اینجا تک و تنها گذاشتم و حتی یه سر کوچیک بهت نزدم...معذرت می خوام...آشتی؟

واسم همیشه شروع سخته...اما وقتی هم بیفتم به حرف دیگه تموم کردنش سخت تره...وقتی میگم سخت تر یاد درس امروز کلاس زبان می افتم دیس ایز هاردر دن دت... واقعا خجالت آوره من می شینم سر کلاس اینا رو بهم یاد میدن... بهت نگفتم دوباره دارم می رم کلاس زبان... یادش بخیر اون موقع ها چقدر بدم می اومد که باید برم کلاس آخرم ۳ ترم مونده تموم کنم ولش کردم!...داشتم می گفتم...دوباره رفتم کلاس زبان... واسه تعیین سطح که رفتم خیلی رو راست برگشتم گفتم من ۵ ۶ ساله دیگه نیومدم کلاس اونم نامردی نکرد من رو انداخت ترم ۶... حالا می شینم سر کلاس این چیزارو یاد میگیرم دوباه

اوممممم تو هم فهمیدی امروز یه کم بی حالم؟... آره خیلی رو فرم نیستم... بین زمین و هوا وسط درست و غلطم هنوز... که این کارو بکنم؟ نه نکنم... تنها بمونم؟ یا با یکی دوست شم؟ اگه بخوام دوست شم باید از خیلی از باورام بگذرم... شایدم باورام اشتباس!.... یا که نه!!! اصلا ازدواج کنم؟ نه وختر ازدواج زوده الان... اما دلم می خواد واسه یکی زندگی کنم....اونم واسه من زندگی کنه....دلم می خواد مسئولیت یه زندگی رو قبول کنم... یه زندگی جدیدی رو بسازم... با یه نفر بشم یکی... اما... اگه اون آدم...آدم زندگی نباشه چی؟... اگه اذیتم کنه ؟.... اگه زندگی م رو خرابش بکنه ؟...

چقدره سخته انتخاب... نکنه یه وقتی اشتباه کنم؟ یا که از ترس اشتباه آینده رو خرابش بکنم؟

من گشنمه نمی کشم دیگه برم ه چیزی بخورم میاد زووووودی

دیدی زود اومدم..چقدر سخته مامان اینا نیستن... رفتم تازه شام رو گذاشتم گرم بشه...با این تنبلی نمی دونم چجوری حرف از ازدواج می زنم من....

هنگامه و خشی دوباره دوست شدن... خدا کنه این دفعه دیگه ضربه نخوره... کاش بتونه خودش رو واسه جدایی آینده آمتده کنه و زیادی دل بسته نشه!

خیلی جالبه واسم... تو این دنیای رنگ وارنگ همه آدمای چند رنگ رو بیشتر دوست دارن... اونا جذاب ترن...رنگی ترن...وقتی که یه رنگ بشی... رو بازی کنی... جذابیتی نداری! تکراری می شی... دلم میخواد بعضی جاهای زندگیم رو های لایت کنم... که همیشه تو ذهنم بمونه... که نگار این تجربه هات رو تکرار نکن... اینقدر ساده نباش... رو بازی نکن....

تو می دونی ای خدا... که چقدر دلگیر شدم... که چقدر خوردم زمین... باز دوباره پا شدم... سخت بود واسم.. دنیا سیاه بودش واسم... اما میون سیاهیا... تو یه نشون بودی واسم... یه نوری از راه دور.... که راهم و نشون می داد... صدام می کرد که ای نگار... نمون توی سیاهیا...پا شو پاشو ... تکون بخور... بیا به سمت نور...

منم میومدم به سمت نور...همه جا سیاه بود....فقط یه روزنه ی کوچیک نور رو می دیدم و میومدم... به نور که می رسیدم... همه رو روشن میدیدم... فکر می کردم سیاهیا تموم شده...همه روشنن...اما باز یکی من رو اسیر تاریکی می کرد و باز تو بودی که کمکم می کردی که راه رو پیدا کنم...

خدا جون ازت می خوام نذاری دوباره باز درگیر یکی بشم که من رو به تاریکی هدایت بکنه.... کسی رو سر راه من بذار که پاک باشه...حرفش و دلش یکی باشه... یه مــــــــــــــــــــرد باشه...

هر چی اومد تو دلم و کله م رو خالیش کردم...

خدایا من به خودت پناه میارم... دوست دارم آغوشتو... وقتی خودم رو اون تو حس می کنم آروم می شم....این آرامش رو دوس دارم

کلی حرف درارم بازم میام و می گم شاید باز امشب اومدم...شایدم فرداااا.... پس فعلا بای

khaterat-negar — Tue, 13 Oct 2009 12:52:49 GMT

سلام دیدی چه زود اومدم دلم تنگ شده بود...

چه پست افسرده ای دفعه ی پیش گذاشتم هنوزم همون حال رو دارم اما خوی دیگه چی کار می شه کردش باید باهاش کنار بیاغم چند وقت دیگه همه چی معاوم می شه و من از ین سر در گمی در میام...

آدمای اونجا رو دوس ندارم خووووووب دنیاشون با مال من فرق داره همش تو فکر پارتی و دوس بازی شونن... نمی دونم شایدم من زیادی عقب موندم!

امروز داشتن خیلی راحت از رابطه شون با دوست پسرشون حرف می زدن که من اینجا رو دوس دارم من اونجا رو دوس دارم من هنگ کرده بودم که چرا من اینجوری نیستم... واسم سوال شد که یعنی من واقعا فکر قدیمی و دید بسته ای دارم؟! دچار حس عقب افتادگی شدم

امروز توسلی زنگ زد بهم( توسلی همون آقایی که منو واسه کار کردن آماده کرد بهم زیر و بم کا رو یاد داد)...

تو جی س س بودم...جاتون خالی داشتم پیتزا می خوردم

همون موقع ها بود که بچه ها داشتن اون بحثای خوشگل خوشگل رو می کردن من هی گوشی رو چسبونده بودم به صورتم که صداشون نره...نگو صدای خودمم نمی رفت دیگه هی توسلی می گفت صداتون رو ندارم من خنگم نمی فهمیدم علتش چیه...صدام رو بلند تر می کردم اون قدر از حرفاشون هنگ کرده بودم که به عقلم نمی رسید می تونم بلند شم برم بیرون از آشپزخونه حرف بزنم

آهان داشتم می گفتم...توسلی زنگ زد بگه واسم کار پیدا کرده...یه شرکتی رفته حرف زده من رو هم معرفی کرده حالا امشب باید بهش زنگ بزنم هماهنگ کنم شنبه با هم بریم اون شرکته... می گه تو بیا من می گم حقوق ۴۵۰ بهت بدن آخه یکی نیست بهش بگه منی که حتی یه سالم بیمه واسم رد نکردن چطوری می خوان اینقدر بهم حقوق بدن!...حوصله ندارم باهاش برم...می دونم که به جایی نمی رسه اما زشته بگم نمیام...باید برم

چند وقتیه مامان اینا توی گلستان یه مغازه گرفتن(مغازه که نمیشه گفت یه غرفه س ) منم یه چند باری رفتم اونجا... از همه مغزه دارا متنفر شدم تا یه دختر خشگل میومد همه سر تا پای دختره رو می رفتن

رفتم پای تلفن رشته ی کلام از دستم رفت...هنگامه زنگ زده بود...باز این پسره ی آشغال بهمش ریخته بود... من نمی دونم چرا یه همچین آدم بیخودی رو نمی ذره کنار؟!...هرچی بهش میگم هنگامه این پسره حتی لیاقت همینجوری دوست معمولی بودن رو هم نداره به خرجش نمی ره... آخه دوسش داره... امروز فهمیده بود که این آقا تو اون مدت زمان انتخابات که می گفت خیلی درگیره و وقت نداره به یکی پیشنهد دوستی داده بود!!! الهی بمیرم هق هق داشت گریه می کرد..آخه چرا بعضی پسرا اینقدر پستـــــــنخودمم کم ضربه نخوردم البته

اما وقتی می شینم فکر می کنم می بینم تو این زمان که پسرا افتخارشون دوست دخترای زیادشونه و سنگ دلی و کندن از طرف مقابل مثل یه ویرووس به جون اکثر آدما چه دختر و چه پسر افتاده... این که تنهام و هیچ پسری توی زندگیم نیست خیلی خوبه..آخه من که جنبه ندام خیلی احساساتم لطیفه..با این که کلی زخم برداشته اما هنوزم لطیفه اگه با یکی صمیمی شم بعد بهم خیانت بکنه خیلی داغون می شم.. پس با این جنبه ی کمی که دارم و این دوره زمونه مجرد موندن خیلی واسم بهتره

دیروزم مرجان زنگ زده بود می گفت پسره بهش درغ گفته بود همش وعده های تو خالی داده بوداونم مونده بود چی کار کنه!

یهو دوستام با هم بهم ریختن!! نسام که آزمایش خونشون نخورده بود باهم! دکتره گفت بهشون اگه ازدواج کنید و بچه دار شید به احتمال ۹۰٪ بچه تون منگل می شه! دلم خیلی سوخت بعد ۶ سال دوستی حالا که می خواستن ازدذواج کنن به در بسته خوردن...الهامم که پسره باهاش بهم زد رفت تو دانشگاهشون با یه دختره ازدواج کرد!!!! یکی از این دخترای مشکل دار! الهام می گفت آخه این که از همچین آدمی خوشش میومد پس چرا اومد با من دوست شد!

خلاصه که امسال سال کن فیکون شدن بوده گویا منم که نزدیک ۲ سالی می کن فیکون شدم

وای دلک نمیاد از اینجا برم با اکسپلورر اومدم از این آیکنا داره می خوام هی بنویسم هی آیکن بزارم یه وقت نگی ندید بدیده این دختره ها

نـــــــــهفقط دفعه ی پیش با موزیلا اومدم نتونستم آیکن بذارم دارم تلافی اون دفعه رو در میارم

امیدوارم بازم زودی بیا پیشت و واست حرف بزنم...اگرم سرت درد گرفت فقط می تونم بگم ببخشید چون در هر صورت من باید باهات حرف بزنم

شرمنده اگه سرت رو درد آوردما می دونم خیلی پر حرفی کردم

تا دفعه ی دیگه که بیام پیشت کلی مراقب خودت باش

khaterat-negar — Sat, 10 Oct 2009 15:05:52 GMT

سلام... با یه تاخیر خیلی زیاد اما بازم اومدم...

امروز نمی دونم چم شده بود...همش دلم گرفته بود...خیلی بیشتر از همیشه احساس تنهایی کردم... یاد قدیما که تا وقتی از چیزی دلگیر می شدم با سامان حرف می زدم خالی می شدم و اون آرومم می کرد افتادم افتادم... دلم تنگ شد... دلم می خواست که یکی رو داشتم که باهاش حرف می زدم...درد و دل می کردم... اما وقتی یاد دردسرای داشتن دوست پسر میافتم از دوست شدن منصرف می شم... اعتماد کردن خیلی سخته خیلی...

از وقتی که درسم تموم شده خیلی سر در گم شدم... قبلنا هرچی رو می خواستم می گفتم باشه درسم تموم بشه بعد...اما الان همون بعده دیگه... اما بازم واسه خودم و خواستهای دلم وقت ندارم

چند روزیه یه شرکتی آزمایشی میرم واسه کار... خیلی کارش سخته... باید به حسابای دوبی شون رسیدگی کنم... همش انگلیسه... خیلی از این که نکنه از پسش بر نیام و ضایع بشم می ترسم... امروز یه اشتباه بزرگ توی تیک کردن لیست شرکتها کردم...خیلی ناراحت شدم...

تو که غریبه نیستی...راستش از وقتی که این شرمت می رم دیگه شوق و خنده هام رو از دست دادم....همش می ترسم...از این که نکنه از پس کاراش بر نیام می ترسم... امروز خیلی از این موضوع دلم شکست... دعوام نکنیا اما کلی سر نماز گریه کردم(نمی دونم گریه واسه چی بود اما دلم گریه می خواست)... از فردا واسه چند روز باید تمام وقت برم یه سری کار انجام بدم... بچه های انرژی اتمی بد عادتم کردن... خیلی عادت کردم...به محبتاشون به گرمی و هوا م رو داشتنشون... اینجا اصلا به دلم نمی شینه... مخصوصا وقتی به کارای سختش فکر می کنم افسردگی میاد سراغم...

اصلا من می خوام دیگه خانه دار شم... با خیال راحت بشینم تو خونه...چشم به راه در که از توش شوهر دراد=))

هام چیهD:...آره کم آوردم...بریدم دیگهD:..

اما خدا کنه از پس کاراش بر بیام...ای خدا خودت کمکم کن...

امروز همش شد درد و دل... آخه واقعا احتیاج داشتم... اگه نمی گفتم می ترکیدم... اما کاش می تونستی حرف بزنی و آرومم کنی... اما بازم همینی که به حفام گوش می دی واسم کلیه:*...

امروز با موزیلا اومد...اکسپلورر مشکل داشت...واسه همین نشد آیکن بزنمD:... من عاشق این آیکنام احساساتم رو بروز می دن:))..

یه عالمه حرفای خوشگل داشتم که واست بزنم... اگه حرف می زدی و آروم می شدم واست تعریف می کردم... اما حالا دیگه باید بمونه واسه دفعه ی بعدD:...

الان دلم پنجره می خواد...من پنجره آسمون...قصه ی همیشه گیمD:

امیدوارم اومدنم اینجا دیگه طولانی نشه...کلی دوست دارم تنها کسی که همیشه هستی که به تمام حرفام گوش کنی(البته بعد از خدا که تو هر شرایطی باهاش حرف میزم) پس تا دفعه ی دیگه مواظب خودت باش